ΓΑΜΑ ΤΑ

 Στις πλαγιές του ελεύθερου χρόνου μας, κουρνιάζει μια ηδονιστική διάθεση για περισσότερα. Τα εντός περισσότερα, τα ενδόμυχα και τα ακατάληπτα και ακαταλαβίστικα πολύ συχνά και να 'ναι καλά οι δασκαλίτσες και οι μανουλίτσες μας που μας έμαθαν πως χρησιμοποιείται το χαρτί και το μελάνι, οι κολλητές και τα κομμωτήρια. Σίγουρα το ρήμα σας κλώτσησε μα το ρήμα ήταν πράξη για πολλά χρόνια. Δρούσαμε και χρησιμοποιούσαμε τους άλλους σαν θεόσταλτα αντικείμενα εκτόνωσης. Ακριβώς όπως το τσιγάρο, την ζάχαρη, τα ναρκωτικά και αν είχες μάστερ τους ανθρώπους. Ξεδώσαμε και αυνανιστήκαμε ανεπαρκώς, όπως αποδείχτηκε αργότερα, σε τόσα έμβια, ημιέμβια και αμφίβια όντα με μοναδικό προορισμό το εγώ.  Παραπονεθήκαμε πως η πρώτη εκτονωτική μας ανάγκη ήταν η γκρίνια της μαμάς αλλά ήταν, είναι και θα είναι για πάντα ο έρωτας. Αυτόν προσπαθούμε να διοχετεύσουμε, ένα κάρο ορμόνες και αγνώστου ποιότητας υγρά που αντί να μας ανέβουν στο κεφάλι και να βραχυκυκλώσει το σύστημα ξεσπάσαμε παντοίους τρόπους σε...